روز جمعه بعد از  کلاس زبان در اتوبان چمران بودیم که یه دفعه حرف از نمایشگاه شد و ناگهانی یاد نمایشگاه کتاب افتادیم.

بعد دوساعت جا پارک گشتن، جایی دورتر از نمایشگاه ماشین رو گذاشتیم و با تاکسی رفتیم نمایشگاه، اما چه نمایشگاهی افسوس بهتره عکسا وضعیت اونجا رو روایت کنن.

ورودی نمایشگاه

جمعیت خیلی زیادی از دوستداران کتاب و کتابخوانی از اکثر شهرهای ایران اومده بودن نمایشگاه. واقعا دلم براشون میسوخت چون حتی یه سر پناه برای استراحت در اون آفتاب گرم و سوزان نبود و خود مردم برا خودشون سرپناه پیدا کردند. البته چندجا رو برای استراحت تعبیه کرده بودن اما چون در تمام جای نمایشگاه وجوابگوی اونهمه جمعیت نبود.

بدون کمترین بهداشت و نظافتی و عکسی که در بالا میبینید که بعضی ها برای استراحت انتخاب کردند فضای بین دوتا راه پله رو هست که هنوز کار ساختش تموم نشده بود ولی چون سرپوش داشت مکان خوبی برا نشستن بود.

هیچ جایی برا اطلاع رسانی یا نقشه ای برای راهنمایی نبود اما تا دلتون بخواد انواع مواد غذایی در دسترس بودهیپنوتیزم

چیزی که در نمایشگاه بیشتر از همه آدم رو ناراحت میکرد تبعیضی بود که وجود داشت. در بدو ورود به نمایشگاه شبستانها خودنمایی میکردن و در سر در آنها تابلوی ناشران عمومی بود.اما نمیدونستیم که منظور از عمومی تنها کتاب های مذهبی و حوزوی بوده. در آن جمعیت زیاد هر چقدر چشم گردوندیم تا کتاب هایی از ناشران عمومی ببینیم بی فایده بود.برای اطلاع رسانی داخل شبستان چندجا بود که چندتا دختر جوان با لیست های چند صفحه ای جلویشان جوابگوی سوالات مراجعه کنندگان بودن. اما تا اسم ناشر موردنظر رو نمیدونستی، نمی تونستن کمکی بکنن.

بعد از کلی پرس و جو دنبال جایی بودیم که مخصوص کتاب های دانشگاهی بود. تا شاید بتونیم چندتا کتاب که به علایقمون نزدیک بود رو پیدا کنیم،واقعا نمیدونم بهشون چی بگم چون جایی که برای ناشران دانشگاهی گذاشته بودن مکانی بود که باید حدود 60-50 پله رو میرفتیم بالا و بایه فضای بزرگ و خالی مواجه میشدیم که 300 متر جلوتر یه راه باریکی بود که در انتهای آن تابلوی ناشران کتاب های دانشگاهی رو میشد دید که با آن اوج جمعیتی که وجود داشت ما بی خیالش شدیمآخ و دست از پا درازتر برگشتیم و در راه بازگشت صحنه هایی دیدیم که برای نشان دادن،خالی از لطف نیست. نداشتن مکانی مناسب برای استراحت بازدید کنندگان. 2تا عکس اول بیرون از شبستان ها است که مردم بر روی زمین در زیر سایه دارن استراحت میکنن.سومی عکس که فکر نمیکنم نیازی به توضیح داشته باشد.

1.

 

2.

3.

 

و در آخر با تشکر از تمام برگزار کنندگان نمایشگاه، امیدوارم دیگه از این ابتکارات نزنن و بدونن که م.ص.ل.ی جایی برای برپایی نمایشگاه نیست و هرچیزی جای مخصوص به خودش رو دارد و بهتره برای این همه جمعیتی که حتما دوستدار علم و کتاب هستن احترام بیشتری قائل شوند.